12/11/2006 - yaprak

BİR YAPRAK DAHA KOPTU GÖNLÜMDEN
AYRILDIK SEVGİLİM HİÇ SEBEP YOKKEN
ŞU KISACIK ÖMRÜMDE MUTLU OLMAK VARKEN
BU YALNIZLIK DOLU GÖZYAŞLARI NEDEN

GÖZYAŞLARIMA KARIŞIYOR SEVGİLİM HATIRALAR
SÜZÜLÜYOR YANAKLARIMDAN BİTMEYEN ACILAR
SOLDU ARTIK KALBİMDEKİ TÜM UMUTLAR
HER ŞEY BOŞ ARTIK MUTSUZLUK DOLU YARINLAR

GECELER HÜZÜN GETİRİYOR ARTIK
BİLEMEZSİN NELER ALDI BENDEN BU AYRILIK
OLMADI SEVGİLİM BİZ AŞKI YAŞAYAMADIK
SEVENLER AYRILMASIN ALLAHIM,BİZ BAŞARAMADIK

BİTTİ ARTIK BU AŞK SÖYLENECEK SÖZ KALMADI
MUTLU OL SEGİLİM DÜŞÜNME GERİDE KALANLARI
OLURDA TERKEDİLİRSEN BİRGÜN ANSIZIN
DEĞMEZ SEVGİLİM DÖKÜLMESİN GÖZYAŞLARIN....

12/11/2006 - seni sevdigim icin

eğer bir gün gelirde ayrılırsa yollarımız
göremezsek birbirimizi senin üzülmenden korkuyorum
öyle çok seviyorum ki seni ve de o kadar çok düşünüyorum ki
yalnızca sen mutlu olsan da inanki bana yeter
ayrılık rüzgarı çıkıpta götürürse beni buralardan
üzülme benim için
senin mutlu olduğunu bildikçe
ben sevdamı kalbime gömüp
anılarla yaşarım sessizce
çünkü unutmaki canım ben yalnız seni
sevdiğim mutluyum
yalnız seni sevdiğim icin mutluyum

12/11/2006 - dinle

dinle yağmuru sakın konuşma
bozma sessizliği olur mu
bu bizim son gecemiz sarıl bana sıkıca
ama konuşma
bu gece gözler konuşsun
bu gece yağmur ağlasın biz değil
sakın dökme gözyaşlarını ıslan istemem gözlerin
sızlasın istemem yüreğin
bak gözlerime ağlıyor mu
tut ellerimi senin gibi titriyor mu
yarının ayrılık olduğunu bilerek
yarının sonumuz olduğunu bilerek
kafa tutuyor herşeye
ellerim  gözlerim
yarın ayrılık yokmuş gibi sarıl
ağlamasın gözlerin
hani derler ya
her sabah yeni bir güneş doğar
her akşam büyük bir hüzünle batar
ben güneş doğsun istemiyorum
yağmur yağsın bizim yerimize o ağlasın

13/10/2006 - kazanmak yada kaybetmek

13/10/2006 - bilemiyorum

Canım sıkılıyor; ne ellerime, ne zihnime engel olabiliyorum.
Her an yaşananlar umutsuz bırakıyor benliğimi.
Çevremdeki türlü çirkefe rağmen bir şeyler yapmaya
çalışıyorum.
Hayat her ne olursa olsun, herkese ve herşeye rağmen hala yaşanılası, hala keyif dolu.
Bütün bunlardan bir katrede benim hakkım var.

Hep ürkek yaşıyorum her anını yaşamımın.
Hani koşup koyversem diyorum, kopamıyorum.
Her hücremle bağlanmışım yaşama.

Seviyorum diyorum bir garip, bambaşka halde;
aşık diyorum, hiç bilmediğimce.
İçim içime sığmıyor benim dışa vuruyorum coşkumu.
Amaçsız diyorum kendime bazı bazı, sonra yaşıyorum,
"işte amacım bu!"diyorum.

İlk defa bunca bencilleşiyorum, gamsızlaşıyorum.
Bir ben varım, bir sen diyorum, gerisine eyvallah.
Bazen argo damarım tutuyor sövüp sayıyorum.
Derken kahkaha atarken tıkanıp kalıyorum.

Dalıp gidiyorum uzun uzun, herşeyden herkesten umarsız. Özlüyorum seninle olan anlarımı, hani o bakıpta
doyamadığım kahkaha fırtınaları coşan bakışlarını. Farkediyorum, senin yanında kaygısızım, gamsızım,
bir sen varsın diyorum, bir ben.
Geride kalanlara bakıp bakıp anlamıyorum.

Saplantılarım oluyorsun gün geçmeden.
Sesindeki titreme uyutmuyor geceleri, bırakmıyor
hayalin geceler boyu beynimi.
Kısır döngüler yaşıyorum sana özlemimde.

Başım belaya düşüyor, aldırmıyorum.
Herşey boş görünüyor bana, ama herşey...
Bir sen varsın diyorum, bazen coşup tatlı belamsın
sen diyorum, sonra vazgeçiyorum...
Tatlı bile olsa veremiyorum sana bela tanımlarını.

Yazıyorum da bilmem anlatabiliyr muyum?

Hep telefona götürüyor beni ayaklarım,
her telefondan gelişimde.
Yanına kadar gidip telefonun tuşlarında dolaştırıyorum
beynimi, cesaretim kırılıyor geri dönüyorum oyuncağı e
linden alınmış çocuklarcasına mahsun.
Lakin coşmuyor yaşlar bu defa gözümden.
Hep konuşuyorum kendimce her hüsranımı, biliyorum ki konuşurken ağlamıyorum.

Vakit geçiyor son sürat, insanlar konuşuyorlar hiç
bıkmadan, ben bıkamıyorum senin hayalinden,
her an daha manidar bakıyor gözlerin.
Oturmuş karşıma beni seyrediyorsun şu an.
Neden gülmek bir tek sana bunca yakışıyor, yaraşıyor?
Sadece gülüyorsun...

Sana güzel demek istiyorum boş kalıyor, hafif kalıyor
anlamı. Komik buluyorum anlatmaya olan çabamı.
Çünkü, sen zaten kendi muhteşemliğini
duyumsuyorsundur diye çıkmaya çalışıyorum açmazlardan.

Neden böyle oluyorum ben bu defa?
Neler yapıyorsun bana?
Bilmiyorum. Merak mı? Merak etmiyorum.
Öyle hoşuma gidiyor ki bu halim, her ne yapıyorsan çok
iyi yapıyorsun, sen bana çok iyi geliyorsun.

Radyoda şiir dinliyorum sen geliyorsun aklıma.
"Bin kere filizlenir çiçekler" diyor şair kızıyorum.
Ben yazsaydım diyorum, bin kere milyon kere,
milyar kere sen...

Birden utanıyorum, ne yapıyorum ben diye.
Gülüyorum. Bir garip oldum ben artık.
Ben bile anlamıyorum, bilmiyorum, sanırım
anlatamıyorum aynı zamanda .

Klişe geliyor kelimeler. Sana yepyeni lügatlar
azmak geliyor içimden. Kararımı veriyorum, ki yeni
lügatın hazır olana dek eskileriyle idare etmen gerekecek.
Hep bu anlatmaya çalıştıklarım beni buna ulaştırıyor,
hep anlatmaya çalıştığıma...

Anlatmaya mecbur muyum bilemiyorum?